Storyteller

  द्रूष्टलाग: काही अक्षरं वाचण्यासाठी नसतात  मानसशास्त्रीय, वैज्ञानिक, गूढ भय-कथा अध्याय १: अंधारवाडीतील शोध स्थळ: पश्चिम घाटातील एक अज्ञात डोंगररांग. वेळ: पावसाळ्याचे अखेरचे दिवस, दुपारची वेळ. सह्याद्रीच्या कुशीत वसलेल्या अंधारवाडीच्या वेशीवरच डॉ. रोहन काळे यांची जुनी जीप चिखलात रुतून बसली होती. गेल्या दोन तासांपासून पावसाची रिपरिप चालू होती आणि आता तर धुक्याची पांढरी चादर हळूहळू आसमंत गिळू लागली होती. गावापर्यंत गाडी जाण्याचा प्रश्नच नव्हता. गावकरी त्याला 'वेडा शहरी साहेब' समजून हसत होते, पण रोहनला त्याची पर्वा नव्हती. त्याचा सहा महिन्यांचा अभ्यास आणि एका जुन्या, जीर्ण झालेल्या नकाशावरील खुणा त्याला इथे खेचून घेऊन आल्या होत्या. "साहेब, आता पुढे जाणं धोक्याचं हाय... दिसं बी गेलंय," स्थानिक वाटाड्या, शंकर, कानाच्या मागे विडी खोचत म्हणाला. त्याच्या चेहऱ्यावर अंधारवाडीच्या नावापेक्षाही गडद भीती होती. "शंकर, तू इथेच थांब. मी अर्ध्या तासात परत येतो. मला नक्की माहीत आहे, ती जागा इथेच जवळ कुठेतरी आहे," रोहनने आपल्या खांद्यावरची पाठीवरची पिशवी सावरत म्हटले. त्याच...

  द्रूष्टलाग: काही अक्षरं वाचण्यासाठी नसतात  मानसशास्त्रीय, वैज्ञानिक, गूढ भय-कथा भाग १: अंधारवाडीतील शोध सह्याद्रीच्या कुशीत वसलेल्या अंधारवाडीच्या वेशीवरच डॉ. रोहन काळे यांची जुनी गाडी चिखलात रुतून बसली होती. गेल्या दोन तासांपासून पावसाची रिपरिप चालू होती आणि आता तर धुक्याची पांढरी चादर हळूहळू आसमंत गिळू लागली होती. गावापर्यंत गाडी जाण्याचा प्रश्नच नव्हता. गावकरी त्याला 'वेडा शहरी साहेब' समजून हसत होते, पण रोहनला त्याची पर्वा नव्हती. त्याचा सहा महिन्यांचा अभ्यास आणि एका जुन्या, जीर्ण झालेल्या नकाशावरील खुणा त्याला इथे खेचून घेऊन आल्या होत्या. "साहेब, आता पुढे जाणं धोक्याचं हाय... दिसं बी गेलंय," स्थानिक वाटाड्या, शंकर, कानाच्या मागे विडी खोचत म्हणाला. त्याच्या चेहऱ्यावर अंधारवाडीच्या नावापेक्षाही गडद भीती होती. "शंकर, तू इथेच थांब. मी अर्ध्या तासात परत येतो. मला नक्की माहीत आहे, ती जागा इथेच जवळ कुठेतरी आहे," रोहनने आपल्या खांद्यावरची पाठीवरची पिशवी सावरत म्हटले. त्याच्या डोळ्यात एक विचित्र चमक होती – प्रसिद्धीची आणि काहीतरी भव्य शोधून काढल्याची अदम्य इच्छ...

अंतरंग  पुण्याच्या एका उच्चभ्रू वस्तीतील पहाटेच्या नीरव शांततेला, सायरनच्या कर्णकर्कश आवाजाने अकस्मात तडा गेला होता. एका आलिशान बंगल्यात मध्यरात्री भीषण खून झाल्याची बातमी वाऱ्यासारखी पसरली होती. निरीक्षक जाधव, त्यांच्या अनुभवी, पण या अदम्य गुन्हेगाराने हैराण झालेल्या टीमसह, घटनास्थळी दाखल झाले. बळी होते शहरातील एक प्रसिद्ध उद्योगपती, श्री. अनंतराव किर्लोस्कर. 'आत्म्याचा सूत्रधार' नावाच्या एका अदृश्य खुन्याने महाराष्ट्रात गेल्या अनेक महिन्यांपासून थैमान घातले होते. मुंबई, कोल्हापूर, सातारा, सांगली – सूत्रधाराने दिलेल्या धमक्यांनुसार, प्रत्येक शहरातील खुनाची भविष्यवाणी खरी ठरली होती. न्यायवैद्यक पथके (forensic teams) बारकाईने बंगल्याचा कोपरान् कोपरा तपासत असताना, एका तरुण शिपायाने जाधव यांना हाक मारली. "साहेब, इथे काहीतरी आहे!" जाधवने अत्यंत चपळाईने हातमोजे चढवले. एका मौल्यवान, प्राचीन फुलदाणीच्या पायथ्याशी, मृताच्या मस्तकालगत, एक पाकीट ठेवलेले आढळले. त्यावर कोणाचेही नाव नव्हते. जाधवने थरथरत्या हातांनी पाकीट उघडले. आतमध्ये एक पत्र होते, अत्यंत सुबक हस्ताक्षरात, मराठी...